ساخت کسبوکارهای جدید یا Venture Building به یکی از مسیرهای مهم رشد در شرکتهای بزرگ تبدیل شده است؛ اما تجربه نشان میدهد موفقیت این کسبوکارها فقط به ایده، سرمایه یا کیفیت تیم وابسته نیست. نقش مدیرعامل در تعیین اولویتهای راهبردی، تخصیص سرمایه، ایجاد ساختار حاکمیتی مناسب و فراهمکردن فضای لازم برای رشد ونچرهای جدید، یکی از عوامل تعیینکننده موفقیت آنهاست.
این مقاله، ترجمه و بازآفرینی مقالهای از McKinsey است که چهار حوزه کلیدی نقش مدیرعامل در Venture Building را بررسی میکند: قرار دادن ساخت کسبوکارهای جدید در رأس اولویتهای راهبردی، تصمیمگیری درباره اینکه سازمان «کجا بازی کند و چه بسازد»، تعهد صبورانه به سرمایه و ایجاد فرهنگ، استعداد، زیرساخت و مشارکتهای مناسب. مقاله همچنین بر اهمیت استفاده از شاخصهای متناسب با مرحله بلوغ ونچر و نقش فناوری، بهویژه هوش مصنوعی، در ساخت و مقیاسدهی کسبوکارهای جدید تأکید دارد.
در ادامه، این چارچوب با تجربه عملی گلرنگ ونچرز در توسعه چهار ونچربیلد مگنتک، پاتوقی، مدیک و چیدلی تکمیل شده است. تجربه گلرنگ ونچرز نشان میدهد موفقیت ونچرها زمانی محتملتر است که مدیران ارشد کسبوکار مادر، منطق متفاوت فعالیت استارتاپی را بپذیرند؛ از سرعت تصمیمگیری و آزمونوخطا گرفته تا استقلال عملیاتی و شیوه متفاوت تخصیص منابع. در مقابل، اعمال مستقیم قواعد و معیارهای یک کسبوکار بالغ بر یک ونچر نوپا میتواند حتی یک ایده و تیم توانمند را با چالش جدی مواجه کند.
این مقاله تلاشی است برای پیوند دادن یافتههای بینالمللی در حوزه Venture Building با تجربه اجرایی گلرنگ ونچرز و ارائه تصویری کاربردی از الزامات ساخت و توسعه کسبوکارهای جدید در سازمانهای بزرگ.
سالهاست دو سناریو دربارهی هوش مصنوعی و کار تکرار میشود. یکی آرمانشهری را وعده میدهد که کامپیوتر زحمت را از دوش ما برمیدارد، دیگری فاجعه را؛ موجی از بیکاری که میلیونها نفر را با خود میبرد. اما دادههای ۲۰۲۵ و
اگر تاریخ اقتصاد را مرور کنیم، یک نکته بیش از هر چیز به چشم میآید: ابزارهای تامین مالی همواره متناسب با نیازهای جوامع تکامل یافتهاند. از روزگاری که مبادله کالا به کالا تنها راه انجام معاملات بود تا امروز که
درسهایِ جام جهانی ۲۰۲۶ برای بقا در عصرِ نوآوریِ تهدید برانگیز در دنیای استراتژی، مفهوم «نوآوری تهدیدبرانگیز» (Disruptive Innovation) اغلب بهعنوان یک نظریهی خشک در راهروهای آکادمیک یا اتاقهای کنفرانس مطرح میشود؛ اما جام جهانی ۲۰۲۶ این مفهوم را از
از اتصال تیمهای فناور به مسائل واقعی صنعت تا تبدیل نوآوری به اثر قابل اندازهگیری در بازار شتابدهنده چیست؟ شتابدهندهها برنامههایی ساختارمند و زمانمند هستند که برای کمک به رشد سریعتر استارتاپها و تیمهای نوپا طراحی میشوند. این برنامهها معمولاً
